Munţii Făgăraş czyli góry Fogarskie

Góry Fogaraskie stanowią najwyższą część ograniczających Transylwanię od południa Karpat Południowych, będąc zarazem najwyższymi górami Rumunii. Od zachodu i północy ogranicza Góry Fogaraskie dolina Aluty, tworząca po zachodniej stronie gór przełom (granica z górami Cindrel i Lotru), zaś po stronie północnej Kotlinę Fogaraską. Granice pasma od strony wschodniej i południowej są bardziej skomplikowane, gdyż wśród grzbietów wybiegających z Gór Fogaraskich wyodrębnia się kilka samoistnych masywów. W literaturze podkreśla się przede wszystkim odrębność pasm: Piatra Craiului, Iezer - Păpuşa oraz Cozia; konsekwencja pociąga za sobą również wyobrębnienie masywu Ţagla (1628 m.).

Najwyższym szczytem Gór Fogaraskich, a zarazem całych Karpat Południowych i całej Rumunii jest Moldoveanu (2544 m.), leżący nieco na południe od głównej grani. Drugi wybitny szczyt to Negoiu (2535 m.) w zachodniej części gór.


Długa, ciągnąca się z równoleżnikowo z zachodu na wschód grań przede wszystkim od strony urwistych ścian północnych ma typowy, skalisty charakter wysokogórski . Ku północy także odbiegają liczne ostre granie boczne. Południowe stoki Fagaraszu są z reguły bardziej łagodne i trawiaste, panuje tu też cieplejszy klimat. Na południe, wybiega także kilka długich grzbietów bocznych, łączących Fagarasz z innymi gniazdami górskimi. Najwyższa i najbardziej skalista jest główna część pasma ciągnąca się od rejonu Negoiu i Şerboty po rejon Moldoveanu. Kilka szczytów przekracza wysokość 2500 m, większość pozostałych 2400-2450 m. Odcinki grani nieco bardziej oddalone na wschód i zachód przeważnie mają charakter masywnych, wysokich połonin.


I tam właśnie idziemy. A właściwie ja idę. Diu stwierdziła, że zastanowi się po drodze i najwyżej część odpuści. Czas zacząć kompletować ekwipunek. Wyjazd za 19 dni.